Mijn België

'Le beau est toujours bizarre.’ Met deze zin van Charles Baudelaire in het achterhoofd schreef Leen Huet een persoonlijk woordenboek over België. Van Ambiorix tot Zoete Lelie, over Breendonk, Heliopolis en Mode. Beschouwingen over het herfsttij van Giacomo Casanova in Spa, de mooiste brief van Hadewijch, Charlotte Brontës zelfmoordneiging in het Brusselse Warandepark, evocaties van rommelmarkten en stripfiguren, vele wetenswaardigheden over schrijvers, schilders, ja zelfs koningen.
Wat betekent belgitude voor een Belgische in de eenentwintigste eeuw? Het antwoord schuilt in dit verrassende naslagwerk over die vreemde negentiende-eeuwse schepping in het hart van West-Europa: België-voor-gevorderde.