Guus, een 18-jarige jongen woont samen met zijn moeder, Roos, en zijn hond, Bes. Zijn vader heeft hij nooit gekend. Guus’ moeder had veel last van hoofdpijn en omdat pijnstillers niet langer hielpen werd een dokter geraadpleegd. Die ontdekte dat Roos een hersentumor had, maar deze kon nog worden weggehaald.
Maar wanneer Roos een halfjaar later op controle gaat, blijkt dat de tumor terug groeit. Roos besluit om het nog niet tegen Guus te vertellen, maar om eerst te genieten van de tijd die haar nog rest. Samen gaan ze naar de zee, wat Roos normaal gezien helemaal niet fijn vindt. Guus krijgt eindelijk het gaatje in zijn oor waar hij zolang voor had moeten zagen. In Guus’ ogen waren dit allemaal zeer verdachte dingen.
En wanneer hij zijn moeder een joint ziet roken en een handvol pijnstillers ziet slikken, kan hij er niet langer tegen. Roos vertelt hem dan ook uiteindelijk dat ze niet lang meer te leven heeft. Guus zag hoe zijn moeder steeds meer aftakelde. Hij kon het niet langer aanzien en ging in op zijn moeders wens. Ze wou niet meer lijden. Guus gaf haar een overdosis pijnstillers en bessen in pralines op een dienblaadje met rozenblaadjes en zag hoe Roos langzaam stierf.
Hij belde de politie en gaf zichzelf aan. Na een tijdje in een instelling doorgebracht te hebben, probeert Guus zijn leven terug normaal te leiden.