“Ze zeggen dat zoiets komt als een donderslag bij heldere hemel.
Dat is niet waar. De hemel was al lang overtrokken.
Maar we wuifden het weg en logen onszelf voor dat er stabielere tijden in het vooruitzicht lagen.
En toen stierf Rune. Onverwacht en tegelijkertijd zo voorspelbaar.”
Na de zelfmoord van zijn vriend Rune begint Wiekert aan een verwerkingsboek. Hij hoopt op die manier terug grip te krijgen op zijn eigen emoties.
Maar lukt hem dat wel?