Deze bundel is, zoals Thierry Deleu het noemde in zijn essays over poëzie "Dichters dromen lucide", een "document humain", een getuigenis. De beklijvende poëzie handelt over seksueel misbruik, een kennelijk universeel gegeven. Vaak zijn ook erg jonge kinderen hiervan slachtoffer en de gevolgen zijn dramatisch, veelal levenslang.
Door de bewuste keuze tot het hanteren van een strak stramien in de gedichten, verkrijgt het geheel een zeker monotoon ritme. Het leed van de slachtoffers wordt hierdoor treffend verwoord. Toch is de bundel boeiend en vlot leesbaar tot het einde toe.