Aan een moeder die al tien jaar dood is heb je niks. Papaver denkt dan ook bijna nooit aan haar. Tot ze op haar twaalfde verjaardag opeens een brief krijgt van die moeder! Een brief zo dik als een boek. Over bang zijn gaat die brief, en over vechten en verliefd zijn. Er staan avonturen in maar ook grotemensengedachten. Papaver begrijpt niet veel van die moeder van tien jaar geleden. Eigenlijk was ze helemaal niet lief. Ze leek soms wel een wild beest... Het duurt even voor Papaver de brief helemaal gelezen heeft. Maar dan begrijpt ze dat ook zo'n rare moeder veel van je kan houden.
Dit boek werd in 1990 bekroond met een Vlag en Wimpel.