Ik heb ze gezegd. De woorden. De verboden woorden. Ik heb onze afspraak verbroken. Zover is het dus gekomen. Ik heb ze uitgesproken. Ik kon niet anders. Dieter heeft me hiertoe aangezet. Het is altijd wat met hem. Ik heb zoveel van hem moeten verdragen. Te veel. Dit is de druppel.
'Stille Zaterdag' schetst een dag en een nacht uit het leven van een vader, een moeder en hun drie opgroeiende kinderen. De dingen gebeuren omdat ze gebeuren. Niemand stelt zich vragen bij het rollenpatroon dat door de jaren binnen de huiselijke muren werd uitgetekend. En dan is er plots het nieuws van een onverwachte zwangerschap. Niets is nog vanzelfsprekend. Alles wankelt.
'Stille Zaterdag' vertelt over generatieconflicten, tienerzwangerschap en de (on-)mogelijkheid tot communicatie binnen een gezin. De gedachten van de personages lopen als een rode draad doorheen de vertelling. En soms gaan die gedachten uit de bocht. Want spreken is zilver en zwijgen is goud, maar als je te lang zwijgt, ontplof je vanbinnen.