Rahimidin Zahari dan puisi, dua sosok berbeza, tetapi sama. Rahimidin merupakan lelaki puisi, dan puisi-puisinya bercerita seadanya tentang apa yang ingin diceritanya. Dia seperti tidak ingin bersukar-sukar, tetapi ingin memudahkan. Tetapi, dalam mudahnya itulah sebenarnya jalan sukar untuk mengenalinya. Melalui puisi, dia seakan berbisik. Antara kedengaran dan tidak, memang bisikannya selalu mengusik. Apakah yang lebih membahagiakan lelaki ini selain daripada menulis puisi?
Perahu Fansuri
