De titel Tekstbestanden klinkt niet erg oorlogszuchtig: geen overtrokken statements en sensationele retoriek, wel geëngageerde, diepgaande en soms ook speelse analyses van een gedreven lezer. Deze essaybundel verraadt een grote sympathie voor het zoekende, experimenterende proza, dat onverstoord de rijkdom van de taal en de geest exploreert. In een heldere stijl volgt Vitse het grillige pad van auteurs uit het recente verleden, zoals Willy Roggeman en Daniël Robberechts, maar ook van jongere schrijvers als Lucas Hüsgen en Marie Kessels. Deze leeshouding leidt ongewild ook tot aanvaringen met romans die misschien te voorbarig tot hedendaagse klassiekers worden uitgeroepen.
De tijd van confrontaties mag dan al voorbij zijn, het pleidooi voor kritisch en ruimdenkend lezen blijft zonder meer urgent.
Tekstbestanden
